خداوند به حساب مىآيد . به راستى چرا بايد ولادت پيامبران و امامان هميشه با عجايب و شگفتيها همراه باشد ؟ حضرت موسى عليه السلام در صندوقى گذارده شد و در درياى نيل رها گشت و دريا او را به ساحل برد تا در پناه خدا پرورش يابد ! حضرت عيسى عليه السلام ، بدون آن كه پدرى داشته باشد زاده شد و در كودكى در گهواره با مردم لب به سخن گشود ! . . . ولادت پيامبر بزرگ اسلام حضرت محمّد صلى الله عليه و آله نيز با حوادثى همراه بود . كنگره‌هاى كاخ پارس فرو ريخت و شعله‌هاى سربر كشيدهء آتشكده‌هاى آنها فرونشست و آب درياچهء ساوه به خشكى گراييد و . . . و على عليه السلام ، پس از آن كه ديوار خانهء كعبه براى مادرش شكاف برداشت درون خانه خدا به دنيا آمد ! چرا ؟ ! آيا بدين خاطر كه خداوند اينان را پيش‌از ولادتشان به‌رسالت برگزيده است . زيرا كه در عالم ذر زودتر از صالحان ديگر ، پرسش پروردگار خود را پاسخ گفتند و خداوند با علم خويش از احوال آنان ، ايشان را برگزيد و فضل آنان را با ولادتهاى معجزه آسا بر همه آشكار كرد . « 1 » يا آنكه خداوند از آيندهء زندگى آنان به خوبى آگاه بود و مواضع مسئولانهء آنان را كه مىدانست به زودى و با آزادى كامل آنها را انتخاب مىكنند ، نكو داشت و آنان را با ولادتى نيكو و حيرت‌انگيز پاداش داد . يا آنكه خداوند بدين وسيله مىخواست اصلاب گرامى و بزرگ

--> ( 1 ) - در برخى از روايات به همين نكته اشاره شده است .